บทที่ 105 อ้อมกอดที่รอคอย

สายลมพัดผ่านชานเรือน นำพากลิ่นดินและดอกไม้ป่าเจือจางมากับอากาศ ทว่าความกดดันกลับหนักอึ้งจนแทบไม่มีใครกล้าขยับตัว เสียงนกร้องเงียบสงัดลง ราวกับธรรมชาติรับรู้ถึงรังสีอำนาจที่แผ่ซ่านจากร่างสูงใหญ่ของเข็มทิศ

ซองเอกสารสีน้ำตาลในมือไม่ได้ถูกแกะออก เพียงแค่ยกขึ้นระดับสายตา แววตาแข็งกร้าวของแทนไทก็สั่นไหวอ...